mijn Landseer Lonne

Landseer?

familie

Lonnes vrienden

rauw voer

dagboek 2010

2009

2008

2007

Bommel

links

GASTENBOEK

DAGBOEK 2009
 
chronologisch overzicht, aflopend in tijd
____________________________________________________
 
17 december 2009
 
 
Vandaag is er flink wat sneeuw gevallen, we zijn veel buiten geweest en Lonne heeft genoten. Ze holde alle sneeuwballen die ik gooide achterna en snapte er niets van waar die gebleven waren! Toen er ook nog andere honden bij kwamen was de pret compleet.
Dit is een goed begin van de Kerstvakantie.
 
 
27 september 2009
 
Hoe dom kan een baas zijn?
 
Gister, zoals gewoonlijk naar het bos. Daar kwamen we een jonge hond tegen die graag met Lonne wilde spelen. Maar Lon is al een beetje op leeftijd dus hield zij het na vijf minuten voor gezien. Ik let er ook op dat ze niet al te dolle sprongen maakt, want ik ben altijd bang voor blessures. Uiteindelijk is zij een zware hond.
Toen we na de wandeling bij de auto kwamen wilde Lonne er niet inspirngen. Ok, dan met de loopplank. Maar ze kon niet zitten! Haar achterpoot kreeg ze niet gebogen, het leek wel of ze kramp had en met dezelfde gang ging ze de plank weer af. Ze liep om me heen en begon te hijgen, ze had pijn. Ik heb de poot wat gemasseerd en in de spieren geknepen. Uiteindelijk ging ze toch de auto in, maar thuis had ze nog steeds last. Ik heb de dierenarts gebeld en die adviseerde het nog even aan te zien. Als het aan het einde van de middag niet over was hoorde hij het wel. Maar het ging niet beter, Lonne kon niet zitten, niet liggen en toen ze moest plassen kon ze niet door haar achterpoten zakken.
Dan de dierenarts maar weer bellen; ik kon direct komen. Hij zag ook dat ze raar met haar achterpoot zwieberde. Met behulp van twee assistentes hebben we Lonne op haar zij kunnen leggen, want madame stribbelde behoorlijk tegen.
De pijn zit in haar voet, zei ik nog. Ja, dat denk ik ook, zei de dierenarts, en hij peuterde een dop van een beukenoot tussen de voetkussens vandaan! Zo'n stekelding met wijd uitstaande punten.
DOM, DOM, DOM, dat ik daar niet aan had gedacht! Met ijs en sneeuw let ik altijd op klonten tussen haar voetkussens. Dat moet ik dus ook doen als bospaden bezaaid liggen met eikels en beukenoten.
.
  Dure les: 24,30 
 
20 augustus 2009
 
LONNE IS JARIG
 
Vandaag is Lonne 5 jaar geworden. Ze kreeg verjaardagskaarten en cadeautjes. Dat waren natuurlijk ballen, daar is ze dol op, een lekkere kluif en een speeltje dat piept!
 
 
5 augustus 2009
 
Oh wat is het heet! Vanmiddag werd het 28C. dat is heel veel voor een dikbehaarde Landseer. Daarom vroeg in de ochtend naar het bos, toen was het nog lekker koel. Tot half vijf heeft ze languit op de tegels in de gang gelegen. Toen moest ze toch even "iets" doen! We zijn naar het meer gegaan; de bal mee en Lonne heeft heerlijk gezwommen. Niet alleen achter de bal aan, ook de waterkippen zijn weer behoorlijk opgejaagd. Om half zeven waren we pas thuis. Lekker eten en daarna viel Lon letterlijk om van de slaap.
 
19 juli 2009
 
Het is volop zomer en de vakanties zijn begonnen. Dat betekent kleinkinderen op bezoek. Lonne vindt dat heerlijk, vooral als er met water wordt gespeeld.
 
                                             
 
en van een buurjongen kreeg ze een bal cadeau!
 
 
Lonne's vakantie kan niet meer stuk
 
de bal wel
 
 
het spijt me
 
28 mei 2009
 
Lonne is helemaal opgeknapt. De hoest is over, maar ik geef haar toch nog de homeopatische druppels op een onderhoudsdosis van 5 per dag. Zij raakt nog steeds snel buiten adem. Na drie kwartier lopen zie ik dat ze moe wordt. Daarom blijf ik altijd redelijk in de buurt van de auto, ik wil haar niet overbelasten. Lonne kan nu eenmaal niet heel lang lopen, daarom verspreid ik het wandelen over drie maal per dag. Dan heeft ze toch voldoende lichaamsbeweging.   
 
                                                    
 
 
18 april 2009
 
Het gaat een stuk beter met Lon. De kuch is weg en nu werken we hard om haar conditie te verbeteren. Van de DA had ze Ventolin gekregen om de luchtwegen te ontspannen maar daar regageerde ze heel heftig op. Het leek wel of ze een hartaanval kreeg of zo iets. Ze liep maar heen en weer, ze bleef niet zitten, liggen, of staan, ze was helemaal in paniek. En zo vreselijk hijgen, ik dacht dat ze er in bleef. Natuurlijk gebeurde dat midden in de nacht. Dus heb ik op de bank in de kamer geslapen om bij haar te zijn.
De volgende dag de dosis Ventolin gehalveerd, maar weer had ze er last van. Nu krijgt ze sinds een week homeopatische druppels. Gelukkig hiervan geen bijwerking en, zoals gezegd, ze wordt steeds actiever.  Het gaat langzaam, maar dat geeft niet.
 
2 april 2009
 
Lonne heeft bronchitis! Afgelopen zondag begon ze zomaar opeens te kuchen en had ze het erg benauwd. Ze raakte een beetje in paniek. Ze heeft al vaker kennelhoest gehad, dus dacht ik dat dat weer het geval was. Met rust en regelmatig hoestdrank op haar tong wrijven is meestal snel over. Maar dit keer niet. Maandag naar de dierenarts en ze kreeg een prik. Maar de hoest werd erger en ze was zo sloom. Ze had helemaal geen zin in een wandelingetje en maar kuchen. De volgende dag een longfoto laten maken en daaruit bleek dat ze bronchitis had. Met medicijn moet het binnen veertien dagen genezen zijn.
 
13 maart 2009
 
Vandaag was het dan eindelijk strandweer! Ondanks dat we maar een kwartiertje autorijden van de zee af wonen komen we er niet zo vaak. In de winter vind ik het er heel koud, en in de zomer moeten we een enorm eind door de hete duinen lopen voordat we bij het hondenstrand zijn. Maar als we gaan is het voor Lonne een heerlijk uitje. Kijk maar naar het filmpje, ze was helemaal blij!
 
8 maart 2009
 
Het is 1 maart geweest, dus bos, duin en landgoederen zijn tot 1 augustus verboden gebied voor loslopende honden. Strand mag wel, tot 1 mei, maar daar vind ik het nu te koud. Bij ons in de buurt is een behoorlijk groot plassengebied (aangelegd voor zandwinning) en daar mogen honden loslopen tot 1 april. Dus vanmiddag een rondje Vlietlanden gedaan. Nou ja, rondje, we zijn dik twee uur onderweg geweest, maar het was heerlijk. Wel fris met een stevige wind en jammer dat er wolken voor de zon kwamen, maar Lonne heeft zich helemaal uitgeleefd op de jacht naar waterhoentjes, of waterkippen. Die zwarte, lawaai beesten met zo'n witte vlek op hun kop. Die vindt Lonne heel spannend. Waarschijnlijk omdat ze zo luidruchtig zijn. Als ze dan ook nog eens over het water gaan rennen, is Lon niet te houden. Ze MOET erachter aan.
Op sommige plaatsen waren er wel honderd! Het zag er zwart van. Ze dreven met z'n allen aan de oever van het meer of scharrelden in het gras, maar zodra ze Lonne in de gaten kregen verspreidde de hele groep zich over het water. En het zijn plaaggeesten hoor. Ze blijven nt voor Lonne uit zwemmen, die steeds een tandje meer in de versnelling gaat. Tot ze te dichtbij komt, dan slaan de kippen de vleugels uit en hollen ze op hun enorme platvoeten tot ver buiten Lonnes bereik. Hijgend en teleurgesteld klimt Lon dan op de oever. Om zich een paar meter verderop weer te laten foppen.
Na vijf van die acties heb ik haar maar aangelijnd want het was nog een heel eind lopen naar huis. Daar plofte ze op haar slaapkleed en werd alleen even wakker voor haar eten.  
 
27 februari 2009
 
Lonne heeft de eerste teek van het jaar te pakken! Gatver, nu al. Natuurlijk in de duinen opgepikt, berucht teken gebied. Ik dacht dat na die lange vorstperiode van december/januari met temperaturen van soms -10 teken dat niet zouden overleven. Dat was natuurlijk naef van mij, dat zou betekenen dat er helemaal nooit meer teken zouden zijn. Wishfull thinking.
Vandaag viel er een dikke vette miezer maar we hebben in de Ganzenhoek toch een heerlijke duinwandeling gemaakt  Zo stil, niemand tegen gekomen en genoten van de vogels en de al uitlopende bomen en struiken. Jammer, jammer dat het gedeelte dat waterwingebied was zo is verpest. Er wordt sinds een jaar of wat geen water meer gezuiverd en toen is besloten tot natuurhertsel, zoals dat zo mooi werd aangekondigd.
 
 
Hoezo natuurherstel, zeker zes maanden zijn ze met bulldozers bezig geweest om het hele gebied om te ploegen, bomen en struiken te rooien, paden te verleggen en verharden. Er zijn ook kunstmatig meertjes aangebracht. Toen ze klaar waren zijn er van die gigantische uitheemse runderen uitgezet met nog wat paarden erbij en is het gehele gebied hermetisch afgesloten met schrikdraad en veeroosters. En verboden voor honden! Dat heet nu oernatuur !!  En er staan overal verbodsbordjes met het opschrift "kwetsbaar gebied", ha, ha, de sporen van de rupsbanden staan nog in het zand. 
Het is al ruim een jaar geleden, maar het went nooit. Als een kind voor een gesloten snoepwinkel staar ik over het prikkeldraad naar die kant van de duinen waar Lonne en ik niet meer kunnen/mogen komen en verlang zo terug naar de oude situatie. Toen kon je langs een ruiterpad naar de zee. Nu kan dat alleen via een fietspad dat uitkomt op een druk en naargeestig parkeerterrein.
 
  Hier mogen wij niet meer lopen, dit is het gebied van
de giga-koeien. Verleden week lagen ze vlakbij de afrastering, het waren er zeker tien! Lonne schrok zich dood. En ik ook, ze zijn zo groot, die wil je niet tegen komen. Ik vraag me af of die paaltjes met ijzerdraad ze wel tegen kunnen houden. Als ze met z'n allen gewoon doorlopen staan ze zo op de openbare weg! 
 
24 februari 2009
 
Het is voorjaarsvakantie, dus kleinzoon op bezoek. 's-Middags zijn we met Lonne naar Clingendael gegaan. Het werd aardig weer, wel koud, maar zonnig. Eerst Lon los laten hollen en toen (Lon aangelijnd) naar de speeltuin. Daar is een enorm klimgeval met glijbanen en klimtouwen. Kleinzoon heeft heerlijk gespeeld; voor Lon had ik een balletje meegenomen en ik zat in de zon een beetje te bibberen.
Op weg naar huis eerst langs een drinkplaats want Lon had dorst. Maar daar stond een meneer met wel vier boodschappentassen vol broodkorstjes en om hem heen alle eenden, zwanen, ganzen, waterkippen en zelfs de duiven van heel Clingendael. Precies op die ene plek waar Lonne gemakkelijk bij het water kan.
Dan maar ergens anders drinken. Met haar voorpoten stapte ze voorzichtig van de grasrand in het water om vervolgens tot aan haar borst in de modder te zakken. Geschrokken stapte ze, niet zonder moeite, achteruit weer op de kant. Dan maar niet drinken. Maar haar voorpoten! Pikzwart van de modder. Stinken in de auto. Thuis omlopen naar de achtertuin want ze mocht zo het huis niet in.
Dat los ik simpel op dacht ik. Warm water in een emmer en dan hoeft ze alleen eerst de ene en daarna de andere poot in de emmer te zetten.
Maakte ze toch moeilijkheden! Ze vertikte het. Belachelijk zoals ze zich aanstelde. Ze stribbelde zo tegen dat ze de volle emmer omschopte, natuurlijk over mijn schoenen! Ik heb haar met flinke stem en al mijn fysieke krachten toch zover gekregen, maar ik snapte echt niet wat er nu zo eng aan was. Een pensstaafje herstelde haar vertrouwen in mij.
 
13 januari 2009
 
Lonne heeft ook haar varkentje het zwijgen opgelegd. Het beestje is nog wel  heel, maar het knort niet meer. Dus wordt er niet meer mee gespeeld. Nog n keer naar de dierenwinkel voor een nieuw speeltje. 
 
Dit is echt de laatste!